Την φετινή τσικνοπέμπτη, η Ελένη Παπαμερή είχε μια ιδέα που όλοι συμφώνησαν. Να μάθουμε χορούς!!! Έτσι κάναμε εξάσκηση σε τρεις ποντιακούς, ένα συρτό και ένα καλαματιανό! Φυσικά ακολούθησαν και πιο "λαϊκοί" χοροί με πολύ κέφι.
Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018
Oι μαθήτριες της Μάνταινας έρχονται επίσκεψη στον Κένταυρο!
Το γράμμα-πρόσκληση στάλθηκε από τον Κένταυρο:
Κένταυρος 10 Ιανουαρίου 2018
Αγαπητές συμμαθήτριες,
είμαστε από το ΣΔΕ Κενταύρου τμήμα Β6.
Είμαι η Χαληδέ, είμαι 37 χρονών και μου αρέσει να λέω ιστορίες. Είμαι η Φατμέ, έχω δυό παιδιά και μου αρέσουν τα λουλούδια και οι κήποι. Είμαι η Χαμηδέ και μου αρέσει να διαβάζω. Είμαι η Τζεβιδέ και μου αρέσει να διαβάζω και να γράφω. Είμαι η Ζεμπεϊντέ, μου αρέσουν τα λουλούδια. Είμαι η Νεζηλέ, έχω δύο παιδιά και πηγαίνω στο ΣΔΕ. Είμαι η Τζεβηδέ μου αρέσουν τα ταξίδια και μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω. Είμαι η Χιλμιέ και μου αρέσει να ακούω ιστορίες, να βοηθάω τους άλλους. Είμαι η Φατμέ, μου αρέσει να πλέκω πολύ. Είμαι η Χιλμιέ, έχω τέσσερα παιδιά, μου αρέσει να ακούω ιστορίες. Είμαι η Φατμέ, μου αρέσει να πηγαίνω στην καλύβα. Και εγώ είμαι η Φατμέ Π. η κοπέλα που σας γράφει την πρόσκληση, εκ μέρους όλης της τάξης μας και μου αρέσει να γράφω και να διαβάζω. Θα ήμουν η Σεβτζιχάν αν ήμουν εδώ και μου αρέσουν τα ταξίδια.
Εμείς οι παραπάνω, θα θέλαμε να σας γνωρίσουμε και σας προσκαλούμε στο σχολείο μας, να περάσουμε μια όμορφη μέρα μαζί, να μας πείτε πώς περνάτε στο σχολείο στη Μάνταινα, να μας μιλήσετε για τον εαυτό σας.
Το Β6
Η συνάντηση των σχολείων έγινε τελικά στις 31 Ιανουαρίου 2018. Όλα τα κορίτσια από την Μάνταινα ήρθαν και γίναμε μια μεγάλη ομάδα. Μας έφεραν γλάστρες και ευχές.
Αφού βρήκαμε τί κοινά έχουμε και γνωριστήκαμε με το "καπέλο γνωριμίας", η Σεβτζιχάν μας διάβασε ένα κείμενο που έγραψε για τις γυναίκες, χωριστήκαμε σε ομάδες και περιηγηθήκαμε στον Κένταυρο "με τα μάτια ενός ντόπιου". Μετά είπιαμε καφέ, φάγαμε και γράψαμε τις εντυπώσεις μας από την συνάντηση. Δείτε τί έγραψαν οι μαθήτριες σε post-it:
Αφού βρήκαμε τί κοινά έχουμε και γνωριστήκαμε με το "καπέλο γνωριμίας", η Σεβτζιχάν μας διάβασε ένα κείμενο που έγραψε για τις γυναίκες, χωριστήκαμε σε ομάδες και περιηγηθήκαμε στον Κένταυρο "με τα μάτια ενός ντόπιου". Μετά είπιαμε καφέ, φάγαμε και γράψαμε τις εντυπώσεις μας από την συνάντηση. Δείτε τί έγραψαν οι μαθήτριες σε post-it:
Ένας ήρωας με παντόφλες"
Τον Ιανουάριο 2018, στο ΣΔΕ Κενταύρου το Α επίπεδο, με την Όλγα Μάμαλη είδαν μια σημαντική ταινία, "Ένας ήρωας με παντόφλες". Από την συζήτηση που έγινε μετά, οι εκπαιδευόμενοι έγραψαν για την ταινία:
Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2018
"Στις γειτονιές του Κενταύρου", το 1ο τεύχος του περιοδικού μας
Το Β επίπεδο φέτος (2017-2018) αποφάσισε να φτιάξει ένα περιοδικό με θέματα που αφορούν τον Κένταυρο.
Το 1ο τεύχος αισίως ολοκληρώθηκε και προέκυψε από τον περίπατό μας στον Κένταυρο, μια μέρα του Οκτώβρη 2017. Ο Κένταυρος είναι στο μεγαλύτερο χωριό του δήμου Μύκης. Οι μαθήτριες με την Αρετή Μποφιλίου, περπάτησαν, παρατήρησαν, φωτογράφησαν, συζήτησαν, επεξεργάστηκαν, έγραψαν και παρουσιάζουν τα παρακάτω:
Το 1ο τεύχος αισίως ολοκληρώθηκε και προέκυψε από τον περίπατό μας στον Κένταυρο, μια μέρα του Οκτώβρη 2017. Ο Κένταυρος είναι στο μεγαλύτερο χωριό του δήμου Μύκης. Οι μαθήτριες με την Αρετή Μποφιλίου, περπάτησαν, παρατήρησαν, φωτογράφησαν, συζήτησαν, επεξεργάστηκαν, έγραψαν και παρουσιάζουν τα παρακάτω:
Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018
Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2018
28η Οκτώβρη, η γιορτή μας 2017
Φέτος η γιορτή μας ήταν αφιερωμένη "στα στρατόπεδα συγκέντωσης". Οι μαθήτριες μίλησαν από το κάψιμο των βιβλίων, το Ουράνινμπουργκ, το Νταχάου, τους καρατούμενους (πολιτικούς, εβραίους, ομοφιλόφιλους, Ρομά), τις γυναίκες βασανιστές, τις αποδράσεις, το ολοκαύτωμα, τους Ναζί, μέχρι που οι σύμμαχοι έκλεισαν το 1944 το Άουσβιτς, το τέλος του πολέμου και την απόφαση να μην υπάρξουν πια τέτοια μέρη.
Όμως σήμερα οι μισοί νέοι στη Γερμανία δεν γνωρίζουν για τα στρατόπεδα, έχουν ξεχάσει!
Και ακόμα υπάρχουν στρατόπεδα προσφύγων και μεταναστών και πολιτικών κρατουμένων σε πολλά μέρη!
Τραγουδήσαμε τον "Δραπέτη" και "τί ωραία που είναι η αγάπη μου" και φτιάξαμε
ένα βιντεάκι για να θυμόμαστε και να μη ξεχνάμε.
Όμως σήμερα οι μισοί νέοι στη Γερμανία δεν γνωρίζουν για τα στρατόπεδα, έχουν ξεχάσει!
Και ακόμα υπάρχουν στρατόπεδα προσφύγων και μεταναστών και πολιτικών κρατουμένων σε πολλά μέρη!
Τραγουδήσαμε τον "Δραπέτη" και "τί ωραία που είναι η αγάπη μου" και φτιάξαμε
ένα βιντεάκι για να θυμόμαστε και να μη ξεχνάμε.
Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2017
Το ΣΔΕ Κενταύρου στο CNN Greece
Tο γνωστό εδηδεογραφικό πρακτορείο CNN Greece σε άρθρο του για τα Πομακοχώρια, αναφέρεται και στο σχολείο μας, το ΣΔΕ Κενταύρου. Για να διαβάσετε το άρθρο πατήστε εδώ
Το CNN Greece στα Πομακοχώρια (pics&vids)
Το αυτοκίνητο καθώς αφήνει πίσω του την Ξάνθη ανεβαίνει προς τα ορεινά του νομού σε ένα μαγευτικό τοπίο. "Ελβετία είμαστε εδώ πάνω" θα μας πει λίγο αργότερα ο Χουσεΐν σε ένα καφενείο της Μύκης. Το ότι η περιοχή είναι είναι φτωχή και απέχει πολύ από αντίστοιχες περιοχές της ελληνικής επαρχίας, εύκολα το διακρίνει κανείς.
Εκδρομή στα Μάλγαρα και στην Ραιδεστό
Πρώτη στάση Μάλγαρα.
Η ιστορία του τεκέ “Ο τάφος των τριών” (Ucler Turbesi)
γράφουν η Τζεβιδέ Κεχαγιά και η Ναζιλέ Σουβαρή
Ήταν τρία αδέλφια, ένα κορίτσι και δύο αγόρια, ζούσανε εκεί και παλέψανε μαζί απέναντι στους εχθρούς και πεθάνανε, αλλά κανείς δεν ξέρει πότε έχουν ζήσει. Ο τεκές τους βρίσκεται κοντά στο νεκροταφείο, στα Μάλγαρα, σε έναν μαχαλά που ζουν οι Ρομά.
Η ιστορία του τεκέ του Ομέρ Γαζή Μπέη από την Αϊνούρ Κεχαγιά και την Ιλμιέ Χασάν Σαλή
Ο Ομέρ μπέης ήταν ένας πιστός διοικητής που έζησε την εποχή της Φατίχ δηλ του σουλτάνου Μωάμεθ Β του πορθητή. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Τούρκους στρατιωτικούς την εποχή της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, στενά συνδεδεμένος με τον ίδιο τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Ο Ομέρ ήταν γιος του περιβόητου Οθωμανού Τουραχάν μπέη, του κατακτητή και διοικητή της Θεσσαλίας.
Πολέμησε στον Μοριά τόσο εναντίον των Βυζαντινών όσο και των Βενετών. Τη μεγάλη όμως δόξα την κέρδισε το 1456, όταν κατέλυσε το Λατινικό Δουκάτο των Αθηνών και κατέλαβε την ίδια τη λαμπερή πόλη μετά από πολιορκία δύο ετών. Μνημονεύεται τον Αύγουστο του 1458 η επίσκεψη του Μωάμεθ του Πορθητή στην Αθήνα με τη συνοδεία του Γαζή Ομέρ μπέη, όπου ο σκληρός Σουλτάνος εντυπωσιάστηκε από τη μεγαλοπρέπεια των μνημείων της πανάρχαιας πόλης.
Μόνο ο Ομέρ μπέης κατόρθωσε να νικήσει τον ηγεμόνα της Βλαχίας σκοτώνοντας 6.000 στρατιώτες και στήνοντας τρόπαιο νίκης με 2.000 κεφάλια εχθρών στα πόδια του Μωάμεθ του Πορθητή. Στη συνέχεια ο Ομέρ Μπέης πολέμησε σε κάθε σπιθαμή της Βαλκανικής χερσονήσου, συνήθως νικηφόρα.
Ο Ομέρ Μπέη τελικά εντάχθηκε στον οθωμανικό αιγυπτιακό πόλεμο με τις δυνάμεις του μεγάλου βεζύρη Αλή Πασά το 1485. Και σε αυτόν τον πόλεμο έδειξε ότι ήταν ένας πιστός, θαρραλέος και άγριος διοικητής. Ο Σουρέιε Μπέης έγραψε ότι ο Γαζή Ομέρ Μπέης χάθηκε στον πόλεμο αυτόν.
Ο Ομέρ Μπέη ήταν ένας πολύ γενναίος διοικητής. Μπορεί να ονομασθεί δεξί χέρι του Μωάμεθ. Έφτιαξε ένα τέμενος τζαμί στα Μάλγαρα που υπάρχει ακόμα. Ο τάφος βρίσκεται στον τεκέ. Είναι άξιος της δόξας και της ομορφιάς που ταιριάζει στο πρόσωπό του.
Δεύτερη στάση Ραιδεστός
Γράφει η Σεβιέ Κάλφα και η Φατμέ Χότσικα
28 Σεπτεμβρίου 2017 ξεκινήσαμε από τον Κένταυρο για την Ραιδεστό στην Τουρκία. Το πρωί στις 4 η ώρα ξεκινήσαμε και φτάσαμε στις 9:30 η ώρα το πρωί εκεί. Πήγαμε σε ένα τεκέ που είχε μέσα τρία αδέλφια. Μετά πήγαμε στο Γαζή Ομέρ Μπέη τζαμί και τεκέ. Και οι δύο τεκέδες είναι στα Μάλγαρα.
Όταν πήγαμε στο παζάρι, μερικές γυναίκες σταματήσανε εκεί και οι άλλες πήγαμε σε ένα μουσείο. Πολύ καλά και ωραία πράματα είχε και μας άρεσε πάρα πολύ. Είχαμε την κυρία Αρετή που ενδιαφερόταν πιο πολύ από όσο ενδιαφερόμασταν εμείς. Όταν πήγαμε στους τεκέδες εκεί στην αυλή είχε έναν τάφο και ήτανε τέλεια και χαρήκαμε πάρα πολύ. Όταν τελειώσαμε πήγαμε στο παζάρι, είχε μια ψιλή βροχή.
Στο τέλος πήγαμε στο ΤΕΚΙΡΑ και ψωνίσαμε και πήραμε πολλά πράγματα. Εκτός από αυτό καλοπεράσαμε πάρα πολύ καλά και ωραία.
Γράφει η Γκιουλσούμ Εμήντσα και η Φατμέ Μάντρατζη
Πήγαμε πρώτα στα Μάλγαρα και είδαμε δύο τεκέδες και μετά πήγαμε στην Ραιδεστό. Στο λεωφορείο περάσαμε πολύ ωραία με τους συμμαθητές και τους δασκάλους.
Πήγαμε σε ένα μουσείο, μπήκαμε και είδαμε πολλά αρχαία πράγματα και μας έκανε μεγάλη εντύπωση. Βγήκαμε από το μουσείο να κάνουμε βόλτα. Μετά πήγα να δω την κόρη μου γιατί σπουδάζει εκεί. Μπήκα στο σχολείο της και ζήτησα άδεια από τον διευθυντή να την πάρω έξω. Πήγαμε φάγαμε κεφτεδάκια, σαλάτα και μετά αϊράνι και μετά τα φαγητά πήγαμε στο παζάρι. Είχε πολύ κόσμο, ο καιρός ήταν βροχερός. Μετά πήγαμε στο εμπορικό κέντρο που είναι πολύ μεγάλο. Ήπιαμε καφέ, μαζευτήκαμε με όλα τα κορίτσια και γυρίσαμε πίσω. Η εκδρομή ήταν πολύ ωραία.
Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017
"Στις γειτονιές του Κενταύρου"
Από τη μιά μεριά η καλή μέρα (17 Οκτώβρη 2017) και από την άλλη η φωτογραφία (ένα θέμα με το οποίο ασχολούνται οι μαθήτριες αυτόν τον καιρό στο ΣΔΕ), μας έσπρωξαν έξω, στα στενά του Κενταύρου για πρακτική άσκηση.
 |
| AΪΝΟΥΡ |
 |
| ΑΪΤΕΝ |
 |
| ΑΛΙΕ |
 |
| ΓΚΙΟΥΛΣΟΥΜ |
 |
| ΙΛΜΙΕ |
 |
| ΝΕΖΗΛΕ |
 |
| ΡΕΜΖΙΕ-ΜΠΕΔΙΑ |
 |
| ΡΕΜΖΙΕ-ΜΠΕΔΙΑ |
 |
| ΣΑΜΠΙΧΑ |
 |
| ΣΕΒΙΕ |
 |
| ΤΖΕΒΙΔΕ |
 |
| ΦΑΤΜΕ Μ. Α |
 |
| ΦΑΤΜΕ ΜΑ |
 |
| ΦΑΤΜΕ ΠΑ |
 |
| ΦΑΤΜΕ ΧΟ |
 |
| ΧΑΛΗΔΕ |
Ενημέρωση για το πρόγραμμα "Εγγύηση για τη νεολαία"
Στις 13 Οκτώβρη 2017 οι υπεύθυνοι του προγράμματος στην Ξάνθη
"Εγγύηση για την Νεολαία", επισκέφθηκαν το ΣΔΕ Κεντάυρου και μας ενημέρωσαν για αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και για τις δυνατότητες που υπάρχουν για τους νέους μετά το γυμνάσιο.
Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017
Η επίσκεψη της Ελένης Πριοβόλου στον Κένταυρο
Η Ιλμιέ Βελή και η Φατμέ Μολλά Αχμέτ (του Χουσείν) toy B6 γράφουν για την επίσκεψη της συγγραφέως Ελένης Πριοβόλου στο ΣΔΕ Κεντάυρου:
Ένα απόγευμα (στις 26 Σεπτέμβρη 2017) με τις αγαπημένες μας κυρίες, την Αρετή, την Όλγα και με την κυρία Ελένη Πριοβόλου που ήρθε από την Αθήνα, επισκεφθήκαμε κάποια ορεινά χωριά της Ξάνθης. Ξεκινήσαμε από το χωριό μας, τον Κένταυρο, που φοιτούν οι μαθήτριες του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας. Πήγαμε στη βιβλιοθήκη του χωριού, στο λαογραφικό Μουσείο Κενταύρου, στο καφενείο Μπαχάμες, στο φούρνο.
Mετά πήγαμε στο χωριό Πάχνη, είδαμε παλιά σπίτια, βγάλαμε φωτογραφίες. Εν συνεχεία περάσαμε από το χωριό Κοτύλη. Ακολουθήσαμε τον δρόμο προς το Δημάριο, που είναι το κοντυνότερο χωριό στη Βουλγαρία. Πήγαμε στο τζαμί, μπήκαμε μέσα, βγάλαμε φωτογραφίες. Η Αρετή ανέβηκε στον μιναρέ και έβγαλε φωτογραφίες το χωριό από ψηλά.
Μετά πήγαμε στον παραδοσιακό νερόμυλο. Ήτανε πολύ εντυπωσιακό! Μετά πήγαμε στο μουσείο, στη βιβλιοθήκη του χωριού και φύγαμε για τα Μελίβοια. Γυρίσαμε, συναντήσαμε το ποτάμι που είναι πανέμορφο, φτάσαμε στα Μελίβοια, είδαμε δύο τζαμιά, το πάρκο και το σφαγείο και στο δρόμο συναντήσαμε ιαματικά θερμά νερά. Κατά την πορεία μας συναντήσαμε, αγελάδες, άλογα, πρόβατα, κατσίκια που βοσκούσαν, χωράφια με καπνά, με σίκαλη και φθάσαμε στις Άνω Θέρμες. Συνεχίσαμε στις Μέσες Θέρμες και στις Κάτω Θέρμες. Εν συνεχεία φθάσαμε στα λουτρά και στη είσοδο έχει έναν τεκέ που έχει δίπλα ζεστό νερό που λέγεται κουμπέ. Είναι σαν όμορφη σάουνα. Συνεχίσαμε και πήγαμε στο ζεστό νερό που υπάρχει εκεί και λέγεται Κράσταβοναβόδα, το οποίο είναι τόσο πολύ ζεστό που μέχρι 10 δευτερόλεπτα μπορείς να βάλεις το πόδι σου ή το χέρι μέσα. Αλλά και αν κάποιος μπορεί να αντέξει παραπάνω δεν κάνει έγκαυμα! Κάτσαμε όλοι μαζί, βγάλαμε φωτογραφίες, βάζαμε τα πόδια μας στο νερό και κάναμε μουαμπέτι. Μετά πήγαμε σε ένα άλλο νερό που θεραπεύει κάποια σημάδια στο δέρμα και τέλος πήγαμε για φαγητό ατην ταβέρνα του Ναζήρ Χασάν, που είχε ψητό φρέσκο και από όλα. Και γυρίσαμε πίσω.
Ήταν τόσο όμορφα, τόσο ευχάριστα όλα αυτά! Η διαδρομή μέσα από τα χωριά, από δάση, πανέμορφα με διάφορα χρώματα! Πολύ μας άρεσε, περάσαμε τέλεια!!!
Ένα απόγευμα (στις 26 Σεπτέμβρη 2017) με τις αγαπημένες μας κυρίες, την Αρετή, την Όλγα και με την κυρία Ελένη Πριοβόλου που ήρθε από την Αθήνα, επισκεφθήκαμε κάποια ορεινά χωριά της Ξάνθης. Ξεκινήσαμε από το χωριό μας, τον Κένταυρο, που φοιτούν οι μαθήτριες του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας. Πήγαμε στη βιβλιοθήκη του χωριού, στο λαογραφικό Μουσείο Κενταύρου, στο καφενείο Μπαχάμες, στο φούρνο.
Mετά πήγαμε στο χωριό Πάχνη, είδαμε παλιά σπίτια, βγάλαμε φωτογραφίες. Εν συνεχεία περάσαμε από το χωριό Κοτύλη. Ακολουθήσαμε τον δρόμο προς το Δημάριο, που είναι το κοντυνότερο χωριό στη Βουλγαρία. Πήγαμε στο τζαμί, μπήκαμε μέσα, βγάλαμε φωτογραφίες. Η Αρετή ανέβηκε στον μιναρέ και έβγαλε φωτογραφίες το χωριό από ψηλά.
Μετά πήγαμε στον παραδοσιακό νερόμυλο. Ήτανε πολύ εντυπωσιακό! Μετά πήγαμε στο μουσείο, στη βιβλιοθήκη του χωριού και φύγαμε για τα Μελίβοια. Γυρίσαμε, συναντήσαμε το ποτάμι που είναι πανέμορφο, φτάσαμε στα Μελίβοια, είδαμε δύο τζαμιά, το πάρκο και το σφαγείο και στο δρόμο συναντήσαμε ιαματικά θερμά νερά. Κατά την πορεία μας συναντήσαμε, αγελάδες, άλογα, πρόβατα, κατσίκια που βοσκούσαν, χωράφια με καπνά, με σίκαλη και φθάσαμε στις Άνω Θέρμες. Συνεχίσαμε στις Μέσες Θέρμες και στις Κάτω Θέρμες. Εν συνεχεία φθάσαμε στα λουτρά και στη είσοδο έχει έναν τεκέ που έχει δίπλα ζεστό νερό που λέγεται κουμπέ. Είναι σαν όμορφη σάουνα. Συνεχίσαμε και πήγαμε στο ζεστό νερό που υπάρχει εκεί και λέγεται Κράσταβοναβόδα, το οποίο είναι τόσο πολύ ζεστό που μέχρι 10 δευτερόλεπτα μπορείς να βάλεις το πόδι σου ή το χέρι μέσα. Αλλά και αν κάποιος μπορεί να αντέξει παραπάνω δεν κάνει έγκαυμα! Κάτσαμε όλοι μαζί, βγάλαμε φωτογραφίες, βάζαμε τα πόδια μας στο νερό και κάναμε μουαμπέτι. Μετά πήγαμε σε ένα άλλο νερό που θεραπεύει κάποια σημάδια στο δέρμα και τέλος πήγαμε για φαγητό ατην ταβέρνα του Ναζήρ Χασάν, που είχε ψητό φρέσκο και από όλα. Και γυρίσαμε πίσω.
Ήταν τόσο όμορφα, τόσο ευχάριστα όλα αυτά! Η διαδρομή μέσα από τα χωριά, από δάση, πανέμορφα με διάφορα χρώματα! Πολύ μας άρεσε, περάσαμε τέλεια!!!
Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017
Τα δελφινάκια του Αμβρακικού
Στις 19 Σεπτέμβρη 2017 οι μαθήτριες του Β5 και Β6 παρακολούθησαν την ταινία "Τα δελφινάκια του Αμβρακικού". Να τί έγραψε για την ταινία η Χαληδέ Μουμίντσα με την Φατμέ Μολλά Αχμέτ:
Ήθελαν να βοηθήσουν και τον Πάνο, που ήταν άρρωστος. Μάζεψαν λεφτά για να γίνει καλά, που το χωριό δεν τον βοήθησε και τους διώξανε, τους κάψανε το σπίτι και την καλύβα τους.Ο Πάνος τους μάθαινε γράμματα. Και αυτοί του φέρνανε τρόφιμα, γιατί η μητέρα του τον είχε αφήσει να πάει να δουλέψει. Αλλά ο τρόπος που έφτιαχνε τα γράμματα ο Πάνος ήταν φανταστικός!
Μου έκανε πολύ εντύπωση που τα παιδιά είχαν τόσο μεγάλη φαντασία! Ο Πετράκης ήθελε να γίνει καπετάνιος, να γυρίσει τον κόσμο. Ήταν πολύ περίεργος, ήθελε να τα μάθει όλα από την Ανθούλα. και τις λέξεις που άκουγαν, ρωτούσαν ο ένας τον άλλον για να τις μάθουν.
Ήθελαν να βοηθήσουν και τον Πάνο, που ήταν άρρωστος. Μάζεψαν λεφτά για να γίνει καλά, που το χωριό δεν τον βοήθησε και τους διώξανε, τους κάψανε το σπίτι και την καλύβα τους.Ο Πάνος τους μάθαινε γράμματα. Και αυτοί του φέρνανε τρόφιμα, γιατί η μητέρα του τον είχε αφήσει να πάει να δουλέψει. Αλλά ο τρόπος που έφτιαχνε τα γράμματα ο Πάνος ήταν φανταστικός!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)